نِگهم سوی خداست ،،، تو خداوندِ بزرگ تو نگاهت به کجاست؟ تو که نزدیکتری از رگِ گردن حاشا ...! پس چرا اینهمه آدم تنهاست ؟ #مسعود_خورابه

خوشا من که در همه حال مست و بیدلم

چو از ازل سرشته اند عشق را با گِلم

#مسعود_خورابه

پچ پِچی دارند باهم برگهای خشک و زرد در دلِ شبهای پاییزی ، ببین،،، باز برگی شاخه ای را ترک گفت ! جمعشان جمع است و گاهی با نسیم ، بازیِ گرگم به هوا می کنند. شاعری از دور می آید ولی بیخبر از بازیِ برگ است و باد میشود فریادِ هر برگی بلند،ناله ها بر گوشِ او خش خش کنان حسِ شعرش را دوچندان میکند ! آنطرف عکاس با چشمانِ تیز رقص آنها را تماشا میکند ! گاهگاهی هم دو عاشق بیخیال چشم در چشمِ همند و پا به پا ! میکنند اما فرار آن برگها از نگاهِ خسته ی مردی غریب بر لبش سیگار و نادانسته او میزند بر جانِ هر برگ آذری ! #مسعود_خورابه

از من گذشته عمری و بی یار و غمزده
گشتم خموش، سردم و بیمار و غمزده

در آرزوی دیدنِ رویش به خوابِ شب
حسرت به خوابم و بیدار و غمزده

#مسعود_خورابه

فصل سوم که می آمد،،،

یقه ی بارانی اش را تا زیر چشم بالا میکشید !

و هر روز در همان ساعتِ همیشگی از مسیری پر درخت عبور میکرد !

نمیفهمیدمش !!!

شاید معشوقه اش "پائیزی" بود...!

#مسعود_خورابه